تحليل گرندپرى اتريش ٢٠١٧


هيجان گرندپرى اتريش زمانى شروع شد كه مرسدس به دليل تعويض گيربكس هميلتون پنالتى دريافت كرد.

مرسدس نمى توانست ريسك كند و از گيربكس قديمى استفاده كند، زيرا ممكن بود كه در حين مسابقه دچار مشكل شود. تعويض گيربكس نيز ٥ رده پنالتى براى تعيين خط دارد.

درنتيجه هميلتون نمى توانست مسابقه را بهتر از رده ى ٦ ام شروع كند. مرسدس تصميم گرفت با استفاده از تايرهاى متفاوت در Q2 چيز متفاوتى را امتحان كند.

در تئورى به او اجازه مى داد تا زمانى كه احتياج دارد حركت كند و او را به حداكثر انعطاف پذيرى برساند. در حالى كه براى او يك ست كامل اولترا سافت براى نيمه ى دوم مسابقه باقى خواهد ماند.

اين برنامه ى خوبى به نظر مى آمد.

اما در روز تعيين خط توانست رتبه ى سوم را در پشت والترى بوتاس و فتل به دست بياورد.

با توجه به پنالتى كه داشت مسابقه را از رده ى ٨ام آغاز كرد و در روز مسابقه بايد قبل از رانندگان ردبول از فورس ايندياى پرز و هاس گروژان عبور كند.

بعد از مسابقه هميلتون پذيرفت كه با تعويض تايرها بين Q2 و Q3 او در رده از دست داده است.

بعد از قرار گرفتن هميلتون در رده هاى ميانى، بزرگترين نگرانى بوتاس رقابت با فتل بود. او مسابقه را با استارت عالى خود آغاز كرد. فتل معتقد بود او جامپ استارت انجام داده است اما بعد از بررسى هاى انجام شده فيا اعلام كرد استارت او قانونى بوده است.

بوتاس مسابقه را به خوبى آغاز كرد و فاصله ى او با فتل بعد از ١٠ دور به ٤ ثانيه رسيد و به طور منظم افزايش يافت.

بوتاس خودش مى گويد كه فقط برنامه را دنبال كرده است:

“اين در واقع برنامه ى ما بود و من منتظر آن پيام بودم. چند دور اول همه چيز تحت كنترل بود و سپس فكر كرديم كه آيا مى توانيم فاصله را افزايش دهيم يا نه؟ و سپس استراتژى را با توجه به آن تغيير دهيم.”

“بنابراين همه چيز برنامه ريزى شده بود. زمانى كه من شروع به افزايش دادن فاصله كردم خوشحال بودم. خودرو نيز در نيمه ى اول مسابقه خيلي خوب عمل مى كرد. “

زمانى كه فتل براى تعويض تايرهايش در دور ٣٤ آمد ٨ ثانيه با بوتاس فاصله داشت، اما بوتاس به پيت فتل سريع عكس العمل نشان نداد.

مشكل مرسدس رايكونن بود كه هنوز به پيت نرفته بود و اگر بوتاس بعد از پيت پشت كيمى به پيست باز مى گشت كيمي او را پشت خود نگه مى داشت و سرعت او را كم مى كرد.

اين براى اولين بار در اين فصل نبود كه كيمى قربانى استراتژى فرارى شد اما بعد از مسابقه او اعلام كرد كه با تايرهاى اولترا سافت قديمى خود سرعت خوبى داشته است.

در آخر بوتاس نتوانست به فاصله ى مورد نظر خود دست يابد و به پيت رفت. پيت استاپ او طولانى شد و در نهايت پشت كيمي به پيست بازگشت.

كيمى وظيفه ى خود را براى ٣ دور انجام داد و بوتاس را پشت خود نگه داشت. اما بيشتر از اين نتوانست با تايرهايى كه بيش از ٤٠ دور با آنها رانندگى كرده بود مقاومت كند.

با توجه به فشار مرسدس به او در دور ٤٤ در پيچ سوم كيمي اشتباه كرد و بوتاس از فرصت استفاده كرد و سبقت گرفت. در انتهاي همان دور كيمي به پيت رفت.

در نهايت در هوايى تميز بوتاس ٤/٤ ثانيه جلوتر از فتل بود.

تاول تايرها دردسر ساز شدند

٢٧ دور مانده به پايان مسابقه، بوتاس تايرهايى دارد كه ٧ دور نو تر از تاير رقباي خود است. اما تايرهاى او تاول زده بودند و اين مسئله براى او كار را سخت كرده بود.

در پيست هاى كوچك مانند اتريش ترافيك نقش مهمى دارد. ٥ دور بعد او به دليل ترافيك خودروهاى لپ شده ٢ ثانيه از دست داد و در ادامه نيز ١/٢ ثانيه از دست داد.

در چند دور بعد فتل در DRS او قرار گرفت، شرايط روسيه دوباره تكرار شد و بار ديگر بوتاس توانايى هاى خود را نشان داد.

راننده ى فنلاندى عملكرد خوبى را از خود نشان داد. دومين پيروزى او از اولين پيروزى اش راحت تر كسب شد.

بوتاس مى گويد:”حس متفاوتى داشتم، اولين و دومين پيروزى ام حس هاى متفاوتى داشتند. حس نگه داشتن فتل در پشت خودم در دور آخر چيز جديدى نبود.”

“پيروزى حس خوبى دارد و من بسيار خوشحال هستم. اين فقط يكى از مسابقات من بود. براى اين آخر هفته خوشحال هستم.”

رقابت براى رده ى سوم

بوتاس از نتيجه ى كسب شده راضى بود ولى هم تيمى او نظر متفاوتى داشت.

بعد از مشكل هدرست كه براى او در آذربايجان رخ داد، مشكل گيربكس و دريافت پنالتى و مشكل ترمز در تمرين سوم كه او خوش شانس بود و خودرويش آسيبى نديد، باعث ناراحتى او شدند. جايگاه ٤ام بهتر از اين بود كه اكتياز كسب نمى كرد اما او ٦ امتياز ديگر نسبت به فتل عقب افتاد.

مسابقه را از جايگاه ٨ آغاز كرد يك رده به دليل خروج مكس از مسابقه كسب كرد اما در دور اول رده ى ديگرى را كسب نكرد به اين معنى كه نتوانست از پرز و گروژان سبقت بگيرد. كسانى كه به دليل تغيير تاير او در بين Q2 و Q1 در جلوى او قرار گرفتند.

علاوه بر اين آنها از تايرهاى اولترا سافت استفاده مى كردند و سرعت خوبى داشتند و هميلتون از تايرهاى سوپرسافت استفاده مى كرد. اما در نهايت هميلتون از سد آنها گذشت.

در حقيقت ٦ دور طول كشيد مه هميلتون از پرز بگذرد و ٢ دور ديگر نيز طول كشيد تا از گروژان سبقت بگيرد. در اين لحظه او ١٤/٤ ثانيه با ليدر مسابقه فاصله داشت. مدتى گذشت تا به كيمى برسد. گذشتن از كيمى نيز مسئله ى ديگرى بود.

به جاى وقت تلف كردن در پشت كيمى مرسدس هميلتون را در دور ٣١ به پيت آورد. در نتيجه او بايد ٤١ دور را بر روى تايرهاى اولترا سافت رانندگى مى كرد. حتى با ست تايرهاى نويي كه داشت باز هم اين كار چالش هاى خاص خودش را داشت.

مشكل ديگر او بالانس خودرو بود كه او را ناراضى كرده بود. او اميدوار بود مشكلش با تغيير تنظيمات بال جلو در پيت استاپ حل شود اما نتوانست به موقع در راديو نيازهايش را بيان كند.

بنابراين هميلتون بر روى تايرهاى اولتراسافت خود خيلي راحت نبود. اما تلاش كرد كه بهترين نتيجه را كسب كند.

او در اين باره گفت:”رانندگى با خودرو سخت شده بود. و من بايد ٣٥ دور را با اين خودرو رانندگى مى كردم.”

“در واقع من تغييراتى در خودرو دادم و توانستم شرايط را مديريت كنم. فقط تاول هاى تايرهاى جلو كمى آزار دهنده بودند و باعث ايجاد لرزش مى شدند. اما مشكل خاصى را به وجود نياوردند. در واقع من مشكل ديگرى نداشتم.”

به عبارت ديگر اگرچه تايرهاى هميلتون در تلويزيون شرايط بدى داشتند اما خوب كار مى كردند و اين مسئله از روى سرعت او مشخص بود كه هر دور بيشتر به ريكاردو نزديك تر مى شد.

بيشترين تلاش او براى سبقت در پيچ ٣ بود اما نتيجه اى نداشت.

ريكاردو خوب مقاومت كرد و يكبار ديگر توانايى هاى خود را نشان داد و توانست بار ديگر به پوديوم دست يابد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *